Een vertrouwd gebouw verdwijnt

Aan de rand van Someren-Eind wordt de ETEC momenteel gesloopt. Voor velen is het misschien ‘gewoon’ een gebouw dat plaats maakt voor nieuwbouw, maar voor wie al langer in Someren-Eind woont, roept de ETEC herinneringen op. Jarenlang was het een herkenbaar punt in het dorp: een plek waar werd gewerkt, geleerd, ontmoet en geleefd. Met de sloop verdwijnt niet alleen beton en staal, maar ook een stukje dorpsgeschiedenis.  ETEC staat voor Eijsbouts Textiel En Confectie, maar in de volksmond sprak men altijd over “de ETEC”.

Een stukje geschiedenis
De ETEC was jarenlang gevestigd aan de Boerenkamplaan en maakte deel uit van het dagelijkse leven in Someren-Eind. Het gebouw bood werk aan veel inwoners uit het dorp en de directe omgeving en was daarmee meer dan alleen een bedrijfspand. Het was een plek met een vast ritme, waar mensen elkaar kenden en waar werk en sociaal leven vaak hand in hand gingen.

Veel mensen begonnen er hun loopbaan via het schooltje. Daar leerden ze de techniek en het werken met de naaimachine. Na een jaar mochten ze in de fabriek aan de slag. In de winter werd zomerkleding gemaakt en in de zomer winterkleding — wat het werk behoorlijk warm maakte. Airco was er nog niet; alleen sproeiers op het dak zorgden voor wat verkoeling.

Tot rond 1990 was de ETEC in gebruik. Daarna verloor het gebouw zijn oorspronkelijke functie en kwam het grotendeels leeg te staan. In de jaren die volgden raakte het pand steeds verder in verval. Toch bleef het, ondanks die leegstand, een herkenbaar element in het dorpsbeeld en in het collectieve geheugen van veel Eindse bewoners.

Beleving en betekenis voor het dorp
Voor Someren-Eind betekende de ETEC jarenlang levendigheid. Dagelijks kwamen en gingen mensen, er stonden fietsen voor de deur en tijdens de pauzes was er tijd voor een praatje — vaak met een sigaretje, want anders hoorde je er niet bij.
Het gebouw hoorde bij het dorp zoals de kerk, de school of het café dat deed. Veel inwoners hebben er zelf gewerkt of kenden iemand uit het gezin of de buurt die er dagelijks te vinden was.
Vaak wordt de gemoedelijke sfeer genoemd. Er werd hard gewerkt, maar er was ook ruimte voor onderling contact en saamhorigheid. Juist die alledaagse momenten — samen koffie drinken, tussen de middag naar het naastgelegen snoepwinkeltje van Lemmen, of een frietje halen bij Velings — maakten de ETEC bijzonder. Even bijpraten, lachend naar huis fietsen of, voor wie verder weg woonde, gezellig met het busje mee naar huis: het hoorde er allemaal bij.

Afscheid en verandering
Met de sloop van de ETEC komt definitief een einde aan die periode. Dat roept bij sommigen weemoed op, bij anderen vooral begrip. Dorpen veranderen nu eenmaal, en gebouwen hebben niet het eeuwige leven. Toch is dit een moment om even stil te staan bij wat hier ooit was, voordat de volgende stap wordt gezet.

Blik op de toekomst
Op de locatie van de voormalige ETEC komt een nieuw woongebied. Het nieuwbouwplan voorziet in de realisatie van 31 woningen. De ontwikkeling is in handen van Rinie van den Eijnde, een ondernemer uit Someren-Eind zelf.

Met deze nieuwbouw krijgt het dorp er nieuwe bewoners en nieuwe verhalen bij. Tegelijkertijd wordt een plek die lange tijd leeg en vervallen was, opnieuw onderdeel van een levendig dorpsbeeld. Zo ontstaat er ruimte voor de toekomst, zonder het verleden te vergeten.

Tot slot
De ETEC zal straks alleen nog bestaan in herinneringen en verhalen. Door die te blijven delen, blijft ook dit stukje geschiedenis van Someren-Eind bewaard. Voor nieuwe dorpsbewoners biedt het inzicht in wat hier ooit stond; voor wie het gebouw gekend heeft, is het een moment van herkenning en afscheid.