Feest in tuin

Hoe zal ik deze column noemen, vroeg ik me af. De vier seizoenen misschien? Ik geniet namelijk van alles wat elk seizoen te bieden heeft. Toch vond ik Feest in de tuin het mooist passen. Van jonge geitjes die speels over een bruggetje springen tot vleermuizen in de avondschemering en de vlinder Atalanta die dit jaar opvallend vaak onze tuin bezoekt: het zijn allemaal kleine geluksmomentjes die voor mij samen een feest vormen.

Het is een kwestie van willen of kunnen zien, maar die gave heb ik dan: oog hebben voor kleine geluksmomentjes.

De toppers van mijn feest zijn toch wel de zwaluwen. En dan vooral de boerenzwaluw. (Ik ben benieuwd of de boerenzwaluwpopulatie volgens onze regering ook flink moet inkrimpen. 😉)

Elk jaar kijk ik ernaar uit wanneer onze zwaluwen hun plek in de schuur weer hebben gevonden. Het klinkt misschien raar, “onze zwaluwen”, maar zo voelt het wel. Vanuit mijn rol bij Voergroep Zuid kom ik vaak bij boeren. Als ik daar begin april al zwaluwen zie nestelen, denk ik steevast: wanneer komen die van ons?

Dit jaar moest ik wachten tot eind mei voordat ze arriveerden aan de Ravelweg. Helemaal uit West- of Zuid-Afrika. Een aantal jaren geleden zaten er wel tien nestjes in onze schuur. Maar toen hadden ze ook nesten gebouwd in een deel van de schuur waar we aan het einde van het seizoen veel werk hadden om alles weer schoon te krijgen. Dat gedeelte is nu gesloten voor onze gevleugelde vrienden.

Nu wonen ze in het deel van de schuur waar ook onze geiten verblijven. Het af en aan vliegen met takjes en modder om het nest van vorig jaar weer in orde te maken, en het jagen op insecten voor hun jonge kroost, stemt me blij.

Na vijftien dagen broeden en eenentwintig dagen opvoeden ontmoet ik de jonge zwaluwen als ik de geiten ga voeren. Ze krijgen dan les van hun ouders om te leren vliegen. En als ze dan in juli met z’n allen op een mooie zomeravond over onze tuin scheren, op jacht naar insecten, kan ik daar enorm van genieten.

Vader en moeder zwaluw zorgen samen voor hun kroost, wat per seizoen wel twee tot drie nestjes van vier à vijf jongen kan omvatten. Na de trek naar West- of Zuid-Afrika gaan ze weer ieder hun eigen weg.

Het jaar daarop keren de mannelijke zwaluwen als eerste terug naar de Ravelweg. Een vrouwtje volgt meestal een paar dagen later. Welk vrouwtje uiteindelijk bij welk mannetje terechtkomt, is dan nog niet bepaald. Maar eenmaal gesetteld kan het feest weer opnieuw beginnen. Prachtig toch.

Twan van de Moosdijk Getrouwd met Suzanne, vader van Rosa, Isabel en Simon en bestuurder van de dorpsraad