Lente

We zijn een paar maanden geleden verhuist en ik moet deze plek, dit stukje natuur op onze eigen grond leren kennen. In de tuin is te zien hoeveel de vorige bewoners van de natuur hielden. Op diverse plaatsen kunnen de vogels drinken. Vele verstopplekken voor de insecten en ook de planten zijn aangepast op de biodiversiteit en het leven van de natuur. We hebben dit huis vooral gekocht voor de mooie grote natuurlijke tuin.

We hebben ook een overkapping. Daar staat een kastje met lades, voorzien van een handige opening als handgreep. Ik had al wel gezien dat er regelmatig vogelpoep op de stoelen zat onder de overkapping. Toen ik erop ging letten zag ik er geregeld een vogel vliegen. Met name een heel kleintje komt er vaak.

Het wordt mooier weer, tijd voor alles schoon te maken. Als laatste ga ik het bovengenoemde kastje schoon maken. Ik trek de eerste lade open. Vijf oranje bekjes gaan open voor eten alsof ze de mama verwachten. Even word ik er stil van, ben ik verwonderd, zo dichtbij en kwetsbaar en toch zo vol leven. Ik besluit het schoonmaken uit te stellen, want dit nestje verdient rust en ruimte. Zachtjes schuif ik de lade weer dicht, zodat de kleintjes veilig blijven en hun moeder hen kan blijven voeden.

Dan bedenk ik hoe slim het is om juist op deze plek een nestje te bouwen. Achteraan onder de overkapping, geen wind en regen en de warmste plek. Een tijdje geleden had ik nog in het laatje gekeken. Er lag alleen wat oud blad in en een wit netje. Nu ik het op wilde gaan ruimen een vogelnestje. Kunstig gemaakt van honderden kleine takjes en gevonden pluisjes. Een groot klein wonder van de natuur gewoon bij ons in een lade onder de overkapping.

Carla Meeuws
Nieuwendijk